De Zwitserse Chantal Frei was pas zes jaar oud toen satanisten besloten haar tot een ‘Mother of Darkness’ te maken. Ze had al intense martelingen overleefd. Daarom beschouwde de sekte haar als voldoende sterk, slim en intelligent om haar binnen de Illuminati-kring op te leiden… Toch kreeg haar leven een heel andere wending. Niet alleen wendde Frei zich tot God, maar besloot ook het boek ‘Ik spreek!’ te schrijven over haar leven in de sekte en hoe ze er uiteindelijk uit ontsnapte.
Chantal Frei (pseudoniem) herinnert zich dat ze als klein meisje vanuit Amerika was ontvoerd en naar het Franstalige deel van Zwitserland was gebracht, waar ze in een satanische familie opgroeide. “Vanaf mijn vroegste jeugd werd ik geconfronteerd met zwaar geweld”, schrijft Frei. Ze groeide op in een omgeving waarin niet alleen haar ouders, maar ook haar buren, leraren en andere mensen in haar omgeving onderdeel waren van de satanische sekte. Haar pleegvader was kerkvoogd in de lokale kerk. In het publieke leven was het een vroom christelijk gezin.
“Vanaf mijn vroegste jeugd werd ik geconfronteerd met zwaar geweld.”
Chantal Frei
Daarnaast leefde Frei een dubbelleven, in een geheime parallelle wereld met extreem seksueel geweld en satanische rituelen. Het misbruik vond niet alleen binnen de familiekring of het lokale netwerk plaats, maar Frei werd ook regelmatig ‘uitgeleend’ of verhandeld binnen het internationale netwerk. Ze weet niet zeker of haar grootvader een piloot was, maar er was binnen de familie wel een directe connectie met de privé-luchtvaart, waarmee ze regelmatig naar buitenlandse locaties werd gebracht. Vaak was ze voorafgaand aan de reis gedrogeerd, waardoor ze niet meer wist hoe ze op bepaalde plekken terecht was gekomen.
Binnen het satanische netwerk was het een kwestie van overleven. Dat betekende niet alleen het misbruik ondergaan, maar ook zonder tegenspraak de opdrachten van de sekte uitvoeren, of zelf gedood worden. “Kinderen in deze pedocriminele netwerken worden specifiek getraind voor bepaalde taken. Lange tijd werd ik blootgesteld aan verschillende vormen van geweld en psychologische druk.”
“Kinderen in deze pedocriminele netwerken worden specifiek getraind voor bepaalde taken.”
Chantal Frei
Door de mind-controltechnieken die het satanische netwerk toepaste, splitste Frei’s bewustzijn in verschillende persoonlijkheidsdelen. De ingeprente codes werkten als triggers om de gewenste taken uit te voeren. Frei functioneerde alsof ze een robot was. “Geweld, angst en bedreigingen waren de voornaamste controlemiddelen.” Deze extreme vormen van manipulatie hadden als doel om een absolute gehoorzaamheid en loyaliteit aan het criminele systeem af te dwingen. “Deze praktijken dienden om te controleren en te manipuleren. Het allereerste wat ik moest leren was: zwijgen.”
Het satanische netwerk ziet de afsplitsing van de ziel en het ware zelf als een middel om iemand op te leiden tot een meedogenloze en bestuurbare marionet. “Binnen deze omgeving werd ik getraind voor specifieke taken. Deze training omvatte de meest extreme vormen van marteling, seksueel geweld en menselijke controle.”
“Deze praktijken dienden om te controleren en te manipuleren. Het allereerste wat ik moest leren was: zwijgen.”
Chantal Frei
De sekte prees haar omdat ze precies deed wat ze van haar verwachtte en bracht haar op zesjarige leeftijd naar het Château des Amerois in Bouillon in de Belgische provincie Luxemburg, dat ook wel bekend is als het Mother of Darkness-kasteel. Daar kreeg ze een opleiding om ‘Moeder der Duisternis’, een hoge priesteres binnen de sekte te worden. Volgens Frei is dat in het wereldwijde netwerk het derde niveau in de hiërarchie van de Illuminati.
Frei legt uit wat deze Moeder der Duisternis-rol inhield: “Ik moest voor de kinderen binnen de sekte zorgen. ‘Zorgen’ betekende dat ik gedwongen werd hen voor te bereiden op geweld, hen vervolgens te koesteren en te troosten, en hen daarna weer in handen van de daders te geven. Ik moest met hen doen wat mij door oudere kinderen of volwassenen was aangedaan. Ik was dus slachtoffer, maar werd vanaf zeer jonge leeftijd ook gedwongen dader te zijn.”
Mother of Darkness
Dit wereldwijde satanisch netwerk is geen kleine sekte. “Het netwerk is wijdverspreid en heeft een angstaanjagende omvang”, stelt Frei. Evenmin is het uitsluitend een elite aangelegenheid. “Het omvat alle landen en sociale klassen. In mijn boek beschrijf ik ontmoetingen met mensen uit verschillende lagen van de bevolking”. In haar boek noemt ze geen namen van haar daders, omdat de uitgever haar dat heeft afgeraden. Maar in de interviews die ze naar aanleiding van haar boek geeft noemt ze enkele namen van vooraanstaande publieke figuren binnen de politiek, entertainment, het bedrijfsleven en koninklijke kringen die ze binnen het netwerk is tegengekomen.
Ze vertelt dat ze op prominente plekken is geweest, zoals het Witte Huis toen Jimmy Carter daar president was. Carter was de 39e president van 1977-1981. Frei verbleef daar in de ‘Blauwe kamer’, met ironisch genoeg vooral een rood interieur. Het zijn mind-controltechnieken om mensen in verwarring te brengen en te laten twijfelen aan hun eigen waarneming, denkt Frei.
“Het netwerk is wijdverspreid en heeft een angstaanjagende omvang.”
Chantal Frei
“Het geweld dat ik heb meegemaakt was niet alleen fysiek, maar ook van psychische en emotionele aard. Intimidatie, bedreigingen en angst bepaalden mijn jeugd.” Naast de onvoorstelbaar gruwelijke gebeurtenissen binnen de satanische sekte die Frei beschrijft — waaronder perversiteiten, martelingen, jachtpartijen op kinderen, ‘Hunger games’-gevechten, mensenoffers en kannibalisme — biedt ze een bijzonder inzicht in de mind-controltechnieken die men binnen de sekte gebruikt. “De focus ligt op het begrip van de modus operandi van de daders, dat ik toelicht door ook het gerichte geweld te beschrijven dat ik heb ervaren dat werd gebruikt voor conditionering.”
Aan het einde van haar boek beschrijft Frei haar ontsnapping uit de sekte en de verwerking van haar verleden. Daarvoor was het noodzakelijk om te breken met haar pleegfamilie en vrienden, haar baan op te zeggen en naar een ander land te verhuizen. “Loskomen van deze omgeving was een lang en moeilijk proces. Stap voor stap begon ik me los te maken van de mensen en structuren die me jarenlang hadden beïnvloed. Allereerst moest ik begrijpen wat me was overkomen. Door het herhaaldelijke geweld was mijn ‘ik’ in duizenden stukjes gebroken. Ik moest met veel moeite de afzonderlijke fragmenten van mentale, fysieke en emotionele herinneringen verzamelen en ze, voor zover mogelijk, weer samenvoegen tot een compleet beeld ontstond.”
“Loskomen van deze omgeving was een lang en moeilijk proces.”
Chantal Frei
Nadat Frei zich fysiek had los weten te maken van haar verstikkende omgeving volgde een innerlijke transformatie “waarbij ik de fragmenten in mezelf weer samenvoegde om opnieuw heel te worden.” Ook beleefde ze een emotionele transformatie door het pad van vergeving te bewandelen. Daarbij heeft een spirituele ervaring die ze op 35-jarige leeftijd beleefde een belangrijke rol gespeeld. Ze kreeg toen de goddelijke boodschap om zich over het misbruik binnen de sekte uit te spreken. “Dat ga ik nooit doen” dacht Frei destijds. Zich uitspreken over dit type misbruik zou wellicht niet zonder gevolgen kunnen zijn.
Toch is dit precies wat ze op latere leeftijd wél is gaan doen. Tijdens haar helingsproces is ze onder het pseudoniem Chantal Frei haar boek gaan schrijven met de titel ‘Ik spreek!’, dat zowel in het Duits, Engels, Frans, Nederlands, Russisch en Spaans is verschenen. Sindsdien geeft ze ook interviews over haar misbruikverleden. Haar tweede boek ‘Ich Frage’ is alleen beschikbaar in het Frans en Duits.
Waarom ik “IK SPREEK!” schreef
“Ik heb het overleefd, en ik beschouw dit als een groot geschenk van God. Dit is iets wat ik niet als vanzelfsprekend beschouw. Daarom wil ik vandaag een stem zijn voor al diegenen die er geen hebben of niet gehoord worden.
Met mijn boek wil ik bijdragen aan het vergroten van het bewustzijn over ritueel misbruik en helpen het stilzwijgen rond dit taboeonderwerp te doorbreken. Tegelijkertijd wil ik andere overlevenden aanmoedigen om over hun ervaringen te praten en hun stem te laten horen. Er zijn manieren om uit deze spiraal van geweld te komen — ik ben daar het levende bewijs van!
“IK SPREEK!” is daarom niet alleen een autobiografisch verhaal, maar ook een bijdrage aan het vergroten van het bewustzijn en een teken van hoop voor overlevenden die hun eigen weg uit het stilzwijgen willen vinden.”
Chantal Frei
Ella Ster | ellaster.nl
Elite Rituals – I´ve been there – Interview with Chantal Frei
My life And Escape From Ritual Abuse (W/ Chantal Frei) // The Faith of The Fathers
Ontdek meer van Ellaster
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
