Anneke Lucas werd door haar moeder verkocht aan een netwerk van elite pedofielen in België. Michiel Nihoul (bekend uit de Dutroux-zaak) speelde een sleutelrol als organisator van orgies in kastelen en villa’s, waar ze in de jaren ’70 als jong meisje naartoe werd gebracht. Een dubbelzinnige liefdesrelatie met een pedofiel bleek uiteindelijk haar redding te zijn om uit het netwerk te ontsnappen. 48 jaar na dato beschrijft Anneke Lucas op adembenemende wijze de memoires van een kind-seksslaaf in haar autobiografische roman ‘Zoektocht naar liefde’.

Anneke Lucas begint haar verhaal op 10-jarige leeftijd, wanneer ze in het voorjaar van 1974 al vier jaar als kind-seksslaaf door een pedofielennetwerk in de ‘hoogste kringen’ van België wordt misbruikt. Haar narcistische psychopathische moeder had haar al op 6-jarige leeftijd aan het netwerk verkocht. Haar stiefvader, alcoholist, toonde weinig interesse voor het welzijn van zijn stiefdochter.

Kasteeldomein Kattenhof in ’s-Gravenwezel (België) was een van de locaties waar de 10-jarige Anneke naar een orgie werd gebracht.

Voor de buitenwereld groeit ze ogenschijnlijk op in een normaal gezin. Anneke gaat door de week naar school. In het weekend brengt haar moeder haar naar seksfeesten in kastelen, villa’s en herenhuizen, waar ze uren achtereen wordt verkracht. Ze wordt uiteindelijk vijfenhalf jaar door het netwerk misbruikt. Anneke Lucas heeft uitgerekend dat ze ruim 1700 keer verkracht is, voordat ze de leeftijd van 12 jaar heeft bereikt.

Op zoek naar liefde

In haar desperate zoektocht naar liefde in welke vorm dan ook, krijgt Anneke op 10-jarige leeftijd een dubieuze liefdesrelatie met Patrick Haemers, een rijkeluiszoon en topcrimineel. Aanvankelijk lijkt hij haar te beschermen en ze raakt met de 22-jarige man verwikkeld in een complexe en intense romance. Hij vertelt haar: “Het hebben van een gewone relatie (…) is heel anders dan wat we nu hebben. Er is nu de opwinding, omdat het illegaal is. Je bent de verboden vrucht.” Maar zodra hij zich afgewezen voelt, mishandelt hij haar en zorgt ervoor dat ze in levensbedreigende situaties terechtkomt.

In het netwerk was het gebruikelijk dat kinderen die lastig werden of overbodig werden geacht, uit de weg werden geruimd. Inmiddels had Anneke voldoende moorden gezien om te beseffen dat, nu ze de tienerleeftijd had bereikt, de kans om te overleven nihil was. In een wanhopige poging om te overleven klampt ze zich vast aan degenen die haar een sprankje hoop gaven, om uit het netwerk te kunnen ontsnappen.

Verstrikt in een netwerk van seks, martelingen en moord

De beschrijving van haar laatste anderhalf jaar in het pedonetwerk en de wijze waarop ze uiteindelijk aan haar dood ontsnapt, leest als een waargebeurde thriller. Ondanks de gruwelijke details van haar rampzalige bestaan, is het boek een echte page-turner. Niet alleen omdat je als lezer wilt weten hoe ze zich uit de meest hachelijke situaties zal redden, maar ook omdat Anneke Lucas haar dramatische levensverhaal op zo’n prachtige manier heeft weten te verwoorden.

Het verhaal van Anneke Lucas staat niet los van het netwerk in de Dutroux-zaak. In beide gevallen is het verweven met de hoogste kringen van het Belgische establishment. Hoewel Marc Dutroux (die slechts zeven jaar ouder is dan Anneke Lucas) pas jaren later in het netwerk actief zou worden, speelde zakenman Michel Nihoul in beide gevallen een centrale rol. Ze schrijft: “Nihoul heeft zich snel onmisbaar gemaakt als tussenpersoon tussen de minderjarige slachtoffers, pooiers, pedofielen en Polo*. Hij regelt alles bij de orgieën, rent onvermoeibaar rond om de hoge piefen te plezieren.”

* Polo is de bijnaam van Paul Vanden Boeynants, voormalig Belgisch premier en minister van Defensie

“Deze feesten, de volwassenen, het is de adel en andere belangrijke mensen, zoals politici en artsen. En de kinderen zijn er … ik moet daar werken … je weet wel … als een prostituee. Maar ik ben geen prostituee.”

De 11-jarige Anneke probeert haar 14-jarige vriendje uit te leggen aan welke wereld ze probeert te ontsnappen

Michel Nihoul (1941-2019)

Op 15 augustus 1996 werd Michel Nihoul gearresteerd als een van de hoofdverdachten in de Dutroux-zaak, het grootste pedofilie-schandaal uit de Belgische geschiedenis. Marc Dutroux wordt uiteindelijk veroordeeld voor de moord op vier meisjes, kidnapping en verkrachting van in totaal zes meisjes van wie twee het overleefden.

Meerdere getuigen in het onderzoek naar het netwerk rond Dutroux wijzen Michel Nihoul aan als de organisator van pedofiele seksfeesten. Ook zou hij betrokken zijn bij satanisch ritueel misbruik en kindermoord. De getuigenis van Regina Louf (X1) valt op door de gedetailleerde omschrijvingen van een aantal onopgeloste kindermoorden. Zij weet details te beschrijven die nooit eerder naar buiten zijn gebracht en die kloppen met de feiten. Haar getuigenis leidt uiteindelijk naar de heropening van het onderzoek naar de onopgeloste moord op Christine van Hees, waarbij Michel Nihoul ook betrokken zou zijn.

Twee jaar later wordt deze zaak echter weer gesloten, voordat hij is opgelost. Niemand zette vraagtekens bij het feit dat de onderzoeksrechter op de zaak eerder de advocaat van Michel Nihoul’s vriendin was geweest, noch dat de zus van de onderzoeksrechter de peettante van Michel Nihoul’s zoon was. Ondertussen beginnen de Belgische media een hysterische haatcampagne met als doel Regina Louf te ‘ontmaskeren’ als fantast en gestoorde vrouw. Uiteindelijk wordt Michel Nihoul in de Dutroux-zaak alleen veroordeeld voor vervalsing van documenten, drugshandel en handel in gestolen voertuigen. Hij zit amper twee jaar uit van de vier jaar waarvoor hij veroordeeld is.

Jaren later pochte hij tegenover de media: “Iedereen heeft een belastend dossier over iedereen om als pressiemiddel te gebruiken als de gelegenheid zich voordoet”. Voor een interview met Spiegel rekent hij 1000 mark. “Doe er nog 20.000 bij en ik zal je een minister in functie geven die betrokken is bij een moord.” Naar verluidt allemaal bewijsbaar: “Ik ken de moordenaar en ik zal hem de minister laten bellen. U luistert mee, oké?” (Spiegel – Im Netz der Dossiers, 2001)

MK-ultra marteltraining en overlevingstactiek

Anneke Lucas’ boek geeft ook inzicht in de wereld van satanisch ritueel misbruik. Ze verwijst naar de MK-ultra programmering, een op trauma gebaseerde marteltraining, om haar voor te bereiden op een rol als seksslaaf en toekomstig spion op het hoogste politieke niveau. Een internationale hoge pief in Duitsland stelde haar een leven vol roem, glamour en rijkdom in het vooruitzicht, met als voorwaarde dat ze de hoogste prijs zou betalen. Ze weigerde dat offer te brengen. Ook haar zelfmoordprogramma dat in werking had moeten treden werd niet geactiveerd. Uiteindelijk werd ze terug naar België gestuurd.

Kasteel van Revelingen, Sint-Genesius-Rode was een van de locaties waar orgies met kinderen werden gehouden.

Tegen het decor van indrukwekkende villa’s en zorgvuldig aangelegde kasteeltuinen, speelde zich een duistere wereld af van kindermoorden, jachtpartijen, perversiteiten, kannibalisme, martelingen en machtsspelletjes. Anneke beschrijft hoe haar geest dissocieerde als het geweld te overweldigend was. “Tijdens de eerste verkrachtingen van deze nacht, om de terreur en de fysieke pijn niet te voelen, breek ik automatisch in vele verschillende delen, waarvan de meeste niet eens aanwezig zijn.”

Om in deze wereld te kunnen overleven had ze geleerd te manoeuvreren door het web van list en bedrog, de gevaarlijke mannen te vermijden, de onverschillige mannen links te laten liggen en de min of meer betrouwbare mannen aan te trekken. Haar overlevingstechnieken waren niet alleen gebaseerd op de door de marteltraining aangescherpte intuïtie, maar ook door het vermogen om zich te laten versmelten met de kwetsbaarheid en diepste verlangens van haar misbruikers.

Van slachtoffer naar dader, maar nog steeds een kind

Anneke Lucas beschrijft het spel tussen slachtoffer en misbruiker, waarbij beide rollen vervagen. “De Belgen dwingen ons kinderen ook om weerzinwekkende dingen te doen, om ervoor te zorgen dat wij nooit zullen weten dat wij hun slachtoffers zijn, maar wij daders zijn, net zo slecht als zij zijn.”

Haar verhaal biedt daarmee een diep inzicht in de psyche van haar hoofdmisbruiker, die ook slachtoffer is geweest. “Patrick heeft macht over mij, maar geen van ons beiden is vrij. De machtigen vrezen hun liefde (zwakheid) evenzeer als de machtelozen hun macht (slechtheid) vrezen. En angst verstrikt iedereen in hun rol.”

Het boek legt daarmee de vicieuze cirkel van slachtoffer- en daderschap bloot, alsmede het collectieve onvermogen om de manipulatie en het groteske misbruik in alle lagen van de samenleving te kunnen zien, “zelfs als de signalen en gevolgen van dit misbruik overal te zien zijn”.

Invloedrijke mensen

Ondanks dat Anneke Lucas haar persoonlijke levensverhaal beschrijft, zijn haar memoires controversieel, “omdat extreme gebeurtenissen waarbij bekende politieke figuren betrokken zijn, gemakkelijk iemands eigen onopgeloste trauma’s en gevoelens jegens gezagsdragers kunnen aanwakkeren, en iemands kernovertuigingen en levensbeschouwing kunnen bedreigen”.

Anneke Lucas noemt in het boek enkele namen uit het netwerk, althans degene die overleden zijn. Naast topcrimineel Patrick Haemers (1952-1993), die door getuigen ook is aangewezen als bendelid van de Bende van Nijvel, noemt ze Paul (Polo) Vanden Boeynants (1919-2001). Vanden Boeynants (VDB) was twee maal premier van België en speelde als minister van Defensie een belangrijke rol in het sluiten van internationale wapendeals.

Paul Vanden Boeynants en de Dutroux-zaak

VDB raakte in 1985 in opspraak wegens belastingontduiking, maar hoefde vanwege zijn “diensten aan de staat” niet de gevangenis in. In 1993 werd zijn naam gezuiverd en het onderzoek naar zijn betrokkenheid in fraude, vervalsing en drugshandel stopgezet, zodat hij zich kandidaat kon stellen voor de positie van burgemeester van Brussel.

Later dook zijn naam op in de X-files in de Dutroux-zaak. De onderzoeksrechter Jean-Marc Connerotte had getuigen de kans geboden anoniem te getuigen, door hun proces verbaal te noteren met een X en een nummer. Vanden Boeynants wordt genoemd door getuige X1, X2 en X3 als betrokkene van ernstig seksueel misbruik en moord op kinderen. In totaal waren er meer dan 60 X-getuigen. Velen van hen noemden namen van hooggeplaatste personen, inclusief leden van het Belgische koningshuis.

De onderzoeksrechter Connerotte die onderzoek deed naar het netwerk rond Dutroux werd vervangen door Jacques Langlois, die uitging van de ‘enkele dader-theorie’. De X-files werden na vier jaar onderzoek in de Dutroux-zaak gescheiden van het officiële strafdossier en ondergebracht in het dossier Dutroux-bis. Dit dossier-bis bevatte niet alleen de processen verbaal van de X-getuigen, maar ook de haarmonsters en ander forensische materiaal, dat niet tot een van de zes reeds bekende slachtoffers van Dutroux behoorde, maar nooit verder zijn onderzocht.

Na een strafrechtelijk onderzoek van acht jaar werd Marc Dutroux tot levenslange gevangenisstraf veroordeeld en werd het dossier Dutroux voorgoed gesloten. Hij zou voornamelijk alleen gehandeld hebben. De overgrote meerderheid van het Belgische volk denkt echter dat Marc Dutroux wel degelijk onderdeel was van een groter netwerk. Minstens 30 getuigen die in de Dutroux-zaak hadden kunnen getuigen stierven onder verdachte omstandigheden.

Het begin van de ‘helende reis’

Nadat Anneke Lucas uiteindelijk aan het elite pedonetwerk weet te ontsnappen en zich losmaakt van haar familie, komt ze na vele omzwervingen in Los Angeles en later New York terecht. Daar wordt ze getergd door beangstigende flashbacks en begint het proces van jarenlange therapie en verwerking om te helen van haar jeugdtrauma’s. Ze weerlegt de suggestie dat therapeuten haar herinneringen hebben aangepraat. “Integendeel, als er al een probleem was met therapeuten, dan was het dat ze niet openstonden voor al mijn ervaringen, en muren optrokken, zodra ik me waagde in de richting van mijn moeders duistere kant, of van extreem misbruik.”

Veel slachtoffers van satanisch ritueel misbruik of georganiseerd misbruik in een elite pedonetwerk, worden niet alleen geconfronteerd met ongeloof, maar riskeren ook geridiculiseerd te worden en krijgen tegenaanvallen waarbij ze voor gek worden verklaard. Alleen al om die reden is het dapper dat Anneke desondanks met haar verhaal naar buiten komt. Daarnaast geeft het boek inzicht in de schaduwkant van het huidige machtssysteem, een oneindige cyclus van slachtoffers die daders worden en nieuwe slachtoffers in daderschap dwingen, in een wereld van perverse omdraaiingen, chantage, bedreigingen en een verstikkende angstcultuur.

“Het normaliseren van pedofilie is onderdeel van een groter plan om de macht te centraliseren en mensen te controleren, bedacht en doorgedrukt door emotioneel infantiele psychopaten die liever de hele bevolking hersenspoelen om hen na te volgen, dan hun eigen jeugdtrauma’s onder ogen te zien.”

Anneke Lucas heeft ook mede dankzij het beoefenen van yoga de gruwelen van haar jeugdtrauma weten te overstijgen en is daarmee een enorme inspiratiebron. Ze heeft in 2014 de organisatie Liberation Prison Yoga opgericht, die trauma-bewuste yogatraining geeft aan gevangenen, gevangenispersoneel en mensen wiens leven door de opsluiting wordt beïnvloed. Ook zet ze zich in voor misbruikslachtoffers, met name overlevenden van georganiseerd, seksueel kindermisbruik. Ze initieerde in 2017 een petitie om wetgeving te introduceren om mensenhandel in hotels in de staat New York tegen te gaan. In hetzelfde jaar gaf ze een TedTalk ‘From Child Sex Slavery to Victory – My Healing Journey’. Haar Engelstalige boek ‘Quest for love – Memoir of a Child Sex Slave’ is te bestellen bij Amazon.

> Volg Ella Ster nu ook op Telegram: https://t.me/ella_ster

Ella Ster* | bron: ellaster.nl

Artikelen door mij geschreven mogen alleen 1:1 elders gepubliceerd worden mits de auteur Ella Ster* duidelijk bovenaan of onderaan het artikel staat vermeld. Daarnaast moet er onderaan de vermelding staan: “Bron: www.ellaster.nl”
Steun Ella Ster met Petje Af
Share.

About Author

Comments are closed.